Zaburzenia odżywiania cz. 2

W dzisiejszym artykule wymienię 5 grup konfliktów związanych z nadwagą i opiszę najważniejszy konflikt, z którym wszystkie pozostałe się zazębiają. Podam przykłady programowania otyłości i nadwagi w okresie P/C oraz omówię jak postrzegamy siebie i otaczający nas świat w zależności od tego na jakim poziomie świadomości funkcjonujemy.

Konflikty związane z nadwagą

Konflikty związane z nadwagą można podzielić na 5 grup:

1. Konflikt tożsamości – podstawowy
2. Konflikt porzucenia
3. Konflikt braku (nie mogę czegoś dostać, ,,strawić”)
4. Tłuszcz jako ochrona
5. Konflikt sylwetki (wygląd ciała/dewaluacja estetyczna)

Przykłady programowania w okresie P/C

Jak program nadwagi lub niedowagi może być programowany w okresie projektu/celu?

Przykład 1.

Kobieta rodzi córkę, wraca z dzieckiem do domu, gdzie jest źle traktowana przez męża – ojca dziewczynki. Córka, kiedy sama zostaje matką, nie może wrócić do swojej wagi po porodzie. Tłuszcz w tym przypadku, na poziomie podświadomym, chroni ją przed złym traktowaniem, pełni rolę ochroną. Mózg córki odtwarza historię matki, nie dopuszcza do schudnięcia, chcąc zabezpieczyć ją przed złym traktowaniem przez partnera, chociaż ten wcale jej nie krzywdzi. Odtwarza program z okresu kiedy jej matka była z nią w ciąży i ją urodziła.

Przykład 2.

Kobieta orientuje się, że jest w kolejnej, zbyt szybkiej od poprzedniej ciąży. Czuje się zmęczona opieką nad małym dzieckiem i nie czuje się na siłach wykarmić kolejnego. Gromadzi tłuszcz, który symbolicznie pełni rolę zapasów żeby dała radę wykarmić kolejne dziecko.

Przykład 3.

Matka źle znosiła ciążę, wymiotowała, chudła, nie mogła jeść. Były obawy o dziecko. Powstał przekaz ,,niedobrze być szczupłym”; ,,chudnąc jest źle”.

Przykład 4.

Matka dużo przytyła w ciąży. Poród był trudny, z powikłaniami. Położna obwiniała matkę za otyłość, komentowała: ,,gdybyś nie była taka gruba wszystko poszłoby łatwiej”. Dziecko bierze na siebie ,,winę” matki i poczucie winy matki.

Konflikt tożsamości

Kim jestem? Kim są dla mnie inni ludzie? Jak oceniam siebie w relacji z innymi ludźmi? Czym różnię się od innych ludzi? Odpowiedź na pytanie: ,,Kim jestem”? jest kluczem do zrozumienia siebie i otaczającego nas świata.

Dlaczego tożsamość jest taka ważna? Bo jeśli mam tożsamość to wiem kim jestem, łatwiej jest mi funkcjonować w świecie pełnym zagrożeń.

Co robiono z niewolnikami czy więźniami w obozach? Odbierano tożsamość. Niewolnikom nadawano nowe imiona, a w obozach i więzieniach nadawano numer. Dlaczego? Kimś pozbawionym tożsamości łatwiej jest kierować/manipulować.

To jak postrzegamy siebie, świat, ludzi i siebie w relacjach z innymi i światem jest ściśle powiązany z poziomem naszej świadomości.

Całe ludzkie doświadczenie ma miejsce w świadomości i tam przede wszystkim należy szukać rozwiązania, a nie skupiać się tylko na poziomie fizycznym.

Jeżeli problem z wagą jest zjawiskiem zachodzącym w świadomości, to tylko tam może być skutecznie rozwiązany. Zmiana w świadomości sprawi, że ciało skoryguje się automatycznie.

Poziomy świadomości

Czym jest świadomość? ,,To teoretycznie przyjęta rama, opisująca możliwości naszego postrzegania rzeczywistości, w obrębie, której funkcjonujemy. Rama ta opisuje przestrzeń, która jest dostępna naszemu doświadczeniu. W jej granicach będziemy określać sami siebie, budować relacje, postrzegać i rozumieć to, co się wokół nas dzieje. Z kolei przestrzeń poza ową ramą będzie nam zupełnie niedostępna niezależnie od podejmowanych racjonalnie starań, nabytej wiedzy czy możliwości intelektualnych”. (Jolanta Toporowicz)

Nie ma lepszych czy gorszych sposobów definiowania siebie, wszystkie są dobre. Mamy nauczyć się to akceptować. Nie oceniać, nie osądzać innych ani siebie ale zaakceptować te wszystkie odrębności jako naturalne mechanizmy funkcjonujące w tym świecie.

Jolanta Toporowicz – certyfikowany psychoterapeuta EAP, założycielka instytutu Rozwoju Osobistego EUPHONIA, autorka mapy poziomów świadomości ego opisuje trzy poziomy świadomości: poziom rozmyty, egocentryczny i dojrzały.

Poziom rozmyty

Jeżeli ktoś zna skalę poziomów świadomości Dawida Hawkinsa, to poziom rozmyty, odpowiada poziomowi 20-124.

Osoba funkcjonująca na tym poziomie ma problem ze zidentyfikowaniem swojej tożsamości, tego ,,kim jest”. Ma brak poczucia odrębności. Szuka identyfikacji na zewnątrz, z zewnętrznymi strukturami. Jest podatna na wpływy. Ciężko jej wziąć odpowiedzialność za siebie i swoje działanie bo nie ma pewności kim jest.

Poziom egocentryczny

U Dawida Hawkinsa to poziomy 125-199.

Osoba funkcjonująca na tym poziomie dobrze wie kim jest – ,,świat to ja”. Świat kręci się wokół niej. Wie najlepiej i nie toleruje żadnych opinii poza swoją. Ma jasno określone oczekiwania i cele. Postrzega siebie jako centralny punkt świata, najważniejszy punkt odniesienia. Widzi innych poprzez pryzmat swoich potrzeb. Krytykuje opinie odmienne od swoich. Czasami udaje, że je toleruje ale tylko dlatego, że ma z tego jakieś korzyści.

Poziom egocentryczny daje duże poczucie bezpieczeństwa, jest strukturą bardzo stabilną, trudną do przekroczenia.

Poziom dojrzały

U Dawida Hawkinsa to poziomy 200-539.

Na tym poziomie mamy świadomość swojej tożsamości. Mamy też inną niż na poziomie egocentrycznym świadomość odrębności innych ludzi i potrafimy ją uszanować. Otworzyć się na to co inni mają do powiedzenia. Nie bronimy zaciekle swojego zdania, swoich przekonań i poglądów. Potrafimy je zmienić, zweryfikować, gdy uznamy, że to co było do tej pory naszą prawdą nie do końca potrafi wytłumaczyć naszą obecną rzeczywistość.

Kształtowanie tożsamości

Pierwszym zewnętrznym źródłem informacji na temat tego ,,kim jesteśmy” są nasi rodzice, którzy przekazują nam swoje wyobrażenie tego kim jesteśmy na różne sposoby. Bezpośrednio mówiąc np.: jesteś mądry, jesteś głupi, jesteś niezdarny i pośrednio – to w jaki sposób nas traktują (zaniedbują/lekceważą, nadużywają/wykorzystują, nie otaczają troską i uwagą, wymagają, żeby dziecko było grzeczne i nie przeszkadzało). Jakich ran doświadczyłeś jako dziecko?

My jako dzieci przyjmujemy to niemalże bezkrytycznie, ponieważ rodzice są dla nas jedynym źródłem bezpieczeństwa i wzorcem miłości. To rodzice uczą nas tego, co to w ich wydaniu, jest bezwarunkową miłością. A potem dorastamy, poznajemy partnerów, tworzymy związki, w oparciu o wzorzec, który otrzymaliśmy, wchodząc w różnego rodzaju koluzje/uwikłania mając nadzieję, że partner uzdrowi naszą wewnętrzną ranę albo przynajmniej nie będzie jej jątrzyć.

Konflikt tożsamości –

logika biologii dot. nadwagi i otyłości

Jak będę większy to inni mnie zauważą, będą mnie szanować, nie będą przekraczać mojego terytorium, wyznaczę większy obszar mojego terytorium.

Zadaj sobie pytania

Czy czujesz się pełny, kompletny, taki jaki jesteś, bez względu na swoje niedoskonałości?

Czy potrafisz sobie dać prawo do popełniania błędów bez odczuwania wstydu, upokorzenia, poczucia winy, gniewu bez biczowania siebie za niedoskonałości?

Czy masz poczucie zasugiwania na obfitość, miłość, szacunek i uznanie?

Czy akceptujesz siebie takim jaki jesteś?

W następnej części omówię konflikt porzucenia.